مناجات نامه و الهی نامه

پروردگارا! چه قدر عزيز است او كه تو او را می خواهی ! ور بگريزد، او را در راه، آيي. طوبي آن كس را، كه: تو، اورايي! آيا كه: تا از ما خود كه رايي؟ نه با جز تو شادي است نه با ياد تو غم خصمي و شفيعي و گواهي و حكم! هرگز بينما نفسي با مهر تو به هم آزاد شد از بند وجود و عدم باز رسته از زحمت لوح و قلم در مجلس انس قدح شادي بر دست نهاده دمادم الهي! كار آن دارد كه با تو كاري دارد يار آن دارد كه چون تو ياري دارد او كه در دو جهان تو را دارد و هرگز كي تو را بگذارد؟