زن در دوران شاهنشاهی ایران

کتاب زن در دوران شاهنشاهی ایران اثر ابوتراب رازانی

 زن شیرازه بند دفتر خلقت است.زن تاج آفرینش است.زن بهترین و آخرین هدیه آسمانیست

او با مفهوم عشق معنوی آشنا میباشد. زن فرشته ای است که در کودکی پرستار و راهنمای آدمی در شباب مایه دلبستگی و نشاط و در پیری تسلی بخش و موجب آسایش و آرامش ماست.
زن در برابر مرد که نثر کتاب آفرینش است شعر دیوان عالم وجود بشمارست و بعبارت دیگر زن و شعر و دو واژه مترادف برای معنی واحدی اند.اگر زن نبود مظاهر احساس ناشناخته میماند و گاهی از آهی و نگاهی افروختن و سوختن و ریختن و خاموش شدن جلوهگر نمیشد. عشق و زن لازم و ملزوم یکدیگرند.
بدون زن پرتو دلباختگی از زیر و زبر دیوان گویندگان عالمی را روشن نمیساخت. و دل پر مهر این موجود زیبا را که مقصد نهایی زندگیست به مشتاقان جهان تخیل و احساس
ز جنبه الهام بخشی و نفوذ خود را از دست نداده است.

خرید کتاب زن در دوران شاهنشاهی ایران

متاسفانه حقوق زن در دوران تاریخ پیوسته افراطی و در دو حد زیادی و کمی قرار داشته با این وجود هرگز جنبه الهام بخشی و نفوذ خود را از دست نداده است.
زن از نظر لغوی واژه های مترادف بسیاری در ایره المعارف فارسی یافته است.فرهنگ رشیدی آنرا برابر آقا.خانم.خاتون خانه و در فرهنگی خطی انرا خاتون.سپیده.ستی.بیگم.خدیش.بیکه.صره.آغا.بزرگ خانه.خاتون خانه.فرهنگ دهخدا: رئیسه دانسته است .بانو بمعنی حارس و حافظ و دارنده و او علامت شفقت یا تانیت یا تصغیر است. انجمن آرای ناصری: آنرا کریمه و بی بی گفته است.

خرید کتاب زن در دوران شاهنشاهی ایران اثر ابوتراب رازانی چاپ اول هزار سیصد پنجاه