فهرست مطالب

نادر ابراهیمی نویسنده ای است که سبک نگارش خاص و منحصر بفرد و نیز نحوه برخورد و پرورش مسایل در داستانهایش از او نویسنده ای ماندگار ساخته است. از او مجموعه داستانهای بسیاری به یادگار مانده است. داستانهایی که با استفاده از شیوه جریان سیال ذهنی نگاشته است و در واقع سعی اش در این بوده که ذهنش را برای نگارش داستانها از تنگنای دستورها و قواعد زیبایی شناسی متن عبور ندهد. همین به داستانها رنگ و بوی صمیمیتی خاص میبخشد که گویی در حال تفکر و تعمق در فکر خود باشیم. خ.د او درباره این شیوه در ابتدای مجموعه حکایت آن اژدها توضبحاتی را نوشته است که خواندن آن در درک فضاهای حاکم برداستانها به شما یاری میرساند.

معرفی کتاب حکایت آن اژدها

معصومیت و سادگی در دنیای فقر

علی اشرف درویشیان نویسنده پرکار و خوش قلم معاصر، در سال 1320 در کرمانشاه دیده به جهان گشود. بازتاب دیده ها و تجارب سخت او در زندگی شخصی اش که بیشتر حول و حوش فقر و حسرت های دوران کودکی اش میگردد، در اغلب آثار او دیده میشود. جایی که او در این داستان ها اغلب پسربچه ای را به عنوان شخصیت داستانش خلق میکند که نام کوچک او هم نام اوست. فضاهای واقعی و آشنا و به دور از تکلف و نیز بیان اغلب داستان ها از زبان کودکی در اوج سادگی داستانهای او را دلنشین و خواندنی میکند. در هیاهوی کتابهای پیچیده و پر از صنایع و ارجاعات ادبی، خواندن داستانهای علی اشرف درویشیان همچون تنفس در هوای تازه است.

درویشیان نویسنده ای است آزاد اندیش و روشنفکر و به دلیل نگارش کتاب از این ولایت در دوران پهلوی هفت سال به زندان افتاد و با پیروزی انقلاب اسلامی از زندان رهایی یافت.

سبک وی در نگارش داستان ها ریالیسم یا واقع گرایی محض است و همین مخاطبان او را با داستانهایی ساده و در عین حال پر از احساس روبرو میکند.درویشیان در یکی از گفتگوهایی که انجام داده اذعان کرده است که پس از فوت صمد بهرنگی سعی در ادامه سبک کاری او کرده است و همین امر اثارش را برای خوانندگان و دوستداران آثار بهرنگی دلنشین میکند. از کتاب های او میتوان به سال‌های ابری، سلول ۱۸، همراه آهنگ‌های بابام، آبشوران ، فصل نان و از این ولایت اشاره کرد.

معرفی کتاب فصل نان

صحرای محشر عنوان اثری داستانی در هشت پرده، روایتی خیالی از صحرای محشر به قلم محمدعلی جمالزاده می باشد. به مانند دیگر داستان ها و نوشتارهای جمالزاده، ویژگی نخستین و آشکار نثر جمالزاده، سادگی و روانی و دوری از تعقید و تکلف می باشد. جمالزاده با پیروی از این اصل در تمام آثارش و تکیه بر اصطلاحات و مثلهای رایج، خواننده را خسته نمی کند و این ویژگی همیشگی آثار جمالزاده می باشد.

 

173034

دارالمجانین عنوان اثری داستانی در مورد پسرکی یتیم، نوشته محمدعلی جمالزاده می باشد. پسرکی پس از فوت پدر پیش عموی خویش می رود و بعدها عاشق دختری می شود. لیک چون دختر را به شوهر می دهند و این پسر به مراد خویش نمی رسد، راهی دارالمجانین می شود. جمالزاده را با یکی بود و یکی نبود، فارسی شکر است و بسیاری دیگر از داستان های کوتاه و به عنوان پیشوای داستان نویسی در ایران می شناسند. شاخصه دیگر نام جمالزاده و نثر او، شیوایی و روانی وسادگی قلم و دوری از تکلف و تعقید و پیچیدگی در خلق داستان می باشد.

 

imagehandler

کباب غاز داستانی دیگر از مجموعه داستان های یکی بود یکی نبود می باشد که به عنوان نخستین مجموعه داستانی محمدعلی جمالزاده انتشار یافت. این داستان با نثری ساده و روان، آکنده از ضرب المثلها و کنایات عامیانه می باشد. شاخصه نثر جمالزاده که مطبوع ایرانیان واقع شده است، همین سادگی و دوری از تکلف و تعقید در کلام است که مجموعه داستانی یکی بود و یکی نبود جمالزاده سمبل این شیوه از نثر دوران مشروطه می باشد. در ادامه بخشی از نثر این داستان را مرور می کنیم.

Capture

سر و ته یک کرباس نوشته ی پیشوای داستان نویسی نوین در ایران، محمدعلی جمالزاده می باشد. این اثر درباره دوران کودکی نویسنده، برهه ای که در اصفهان زندگی میگذرانده، می باشد و به قول ایشان: این کتاب تقریباً بالتمام داستان و سرنوشت کودکی نویسنده است و از آنجایی که میدان آن حوادث و وقایع اصفهان است، آن را می توان اصفهان نامه نیز خواند. نخستین اثر داستانی جمالزاده یکی بود یکی نبود در برلین انتشار یافت و پس از آن نثر داستانی جمالزاده به شیوه همان اثر نخست ادامه یافت. نثر جمالزاده، ساده و روان و به دور از تکلف و تعقید در کلام می باشد. تمام واژه ها، ترکیبات، اصطلاحات، مثلها و تکیه کلامها و دشنامها از زبان کوچه و بازار و از زبان محاوره گرفته شده است. این شیوه در واقع شیوه ای می باشد که همگام و همراه با جریان مشروطیت در ایران رشد و بالندگی یافت و جمالزاده به عنوان نخستین کسی که تکنیک های داستان نویسی غربی را به کار گرفت، این شیوه و روش را به اوج رساند.

 

656957 9OOyPUFI

داستان کوتاه فارسی شکر است نوشته ی محمدعلی جمالزاده می باشد که با نثری طنزآلود به انتقاد از آن کسان می پردازد که به کلمات و ساختمان زبان فارسی بی اعتنایی و بی توجهی می کنند و در واقع در خطاب به کسانی است که پارسی را پاس نمی دارند. نثر داستانی جمالزاده در تمام داستانها و آثارش ساده و روان و به دور از تعقید و تکلف می باشد. از دیگر ویژگی های نثر جمالزاده، به کارگیری ترکیبات و اصطلاحات و تکیه کلامهای عامیانه و کوچه بازاری می باشد. جمالزاده را پیشوای نوول نویسی فارسی لقب داده اند ازیرا نخستین نویسنده ای بود که تکنیک داستان نویسی غربی را آگاهانه در آثارش به کار گرفت. او همچنین با وارد کردن روح ایرانی در آثارش و هنر کهن داستانسرایی ایرانی در کنار تکنیک های غربی، توانست آثاری برتر در این زمینه ارائه دهد. جمالزاده در داستان فارسی شکر است به دفاع از زبان شیرین فارسی برخاسته است.

 

5975Farsi shekar ast

سرگشتگی در اوج پوچی و بی هدفی

آثار گلشیری نیز مانند زبان او بسیار خاص و ویژه اند. خاص از این جهت که همه کس از خواندن کتابهای او لذت نمیبرند ولی آنان که شاید ادبیات را کمی جدی تر و حرفه ای تر دنبال میکنند در میان سطور آن چیزی می یابند که برای آنها چون گوهر است. چیزی در میان این داستان های اغلب تلخ او میدرخشد که یابنده آن را متعجب و وادار به تصدیق هنر بی بدیل گلشیری میکند. هوشنگ گلشیری که در سال 1316 در شهر اصفهان به دنیا آمد با ایجاد سبک نوینی در ادبیات داستانی ایران خود را به عنوان یکی از تاثیرگذارترین نویسنده های معاصر در تاریخ ادبیات ماندگار کرده است. انتقال حس در نوشته ها کاری است که بسیاری نتوانسته اند از عهده آن برآیند وهمین امر نوشته های آنها را در حد نگاشته ای بدون احساس و کم ماندگار نگاه میدارد. ویژگی که آثار گلشیری در بهترین حالت ممکن دارا هستند. انتقال حس شک، تردید و سرگشتگی به گونه ای در آثار او نمایان است که خواننده را همراه خود میکند و به ناچار آن حس در وجودش ذره ذره ته نشین می شود تا بتوان حس و حال شخصیت ها و نویسنده آن را بهتر درک کرد. از آثار او میتوان به شازده احتجاب، جن نامه، بره گمشده راعی و آینه های دردار و ... را نام برد. آثاری که باید هرکدام را چند بار خواند تا بتوان به عمق اندیشه های گلشیری دست یافت.

معرفی کتاب جبه خانه

جبه خانه که به گفته نویسنده کتاب در قدیم به معنی اسلحع خانه بوده و اکنون به عنوان نام محلی برای نگاه داری اثار عتیقه و قدیمی استفاده می شود. داستان اصلی این کتاب که به همین نام است نیز  ارتباط تنگاتنگی با همین نام دارد. فضای تلخ و مبهمی که گلشیری استاد خلق آن است همچنان در این داستان نمایان است.شخصیت هایی که گویا در گذشته ای نامعلوم جا مانده اند. در این داستان ارتباط میان انسانها و شخصیت ها بی هیچ دلیل و یا منطقی است. ارتباط میان زن و شوهر و یا پسر غریبه داستان به نحوی است که هیچ احساسی را به شکل تمام در این بین مشاهده کرد. عشق، نفرت، خیانت و یا سرگشتگی و نا امیدی در همه جای این داستان موج میزند و همه احساسات آنها را میتوان درصدی متفاوت و مشترک از ترکیب همه این احساسات در نظر گرفت. هرچند که هرکدامشان دلیلی را برای سبک و روش زندگی خود دارند. با این حال در میانه این گیر و دار دنیای ساختگی هر کدام مورد حمله باقی شخصیت ها واقع می شود. شاید حتی همین درگیری و نزاع است که ارتباط میان آنها را شکل می دهد. درگیری دائم و حتی تا حدی خودخواسته آنها. گویی همگی برای این دنبال این درگیری ها را میگیرند تا بستگی خود را به هم حفظ کنند. درگیری که آنها را به یاد هم می اندازد گویی در این کشمکش روزانه است که آنها یکدیگر را میشناسند و یا حتی دریکدیگر را در تنها در همین زمان است که می بینند. ولی این داروی موقتی است برای درد پوچی، چرا که ادامه این زندگی برای تداوم نیاز به درگیری دایم دارد. برای این زندگی چه انتهایی میتوان ترسیم کرد ؟ چه امیدی است که شخصیت های آن را زنده نگاه داشته است و آیا روزهایی بهتر را میتوان برای آنها متصور بود؟

لازم به ذکر استاین داستان به دلیل دوره نگارش و زمان انتشار آن رنگ و بوی سیاست را نیز تا حدی به خود گرفته است. چرا که دوره آن دوره خموشی و سکوت روشنفکران بوده است. هرچند که بیشتر از هر مسئله دیگر اوج پوچی و بی هدفی شخصیت های این داستان به چشم میخورد. پوچی و افسوسی که در سایر کتابها و داستانهای گلشیری نیز گریبان شخصیت هایش را رها نمیکند.

در کتاب جبه خانه داستانهای کوتاه دیگری چون من یک فاحشه نیستم و بختک نیز هست که هرکدام را میتوان نمونه کامل آثار گلشیری دانست. میتوان اندیشه پنهان در این داستانها را نمایانگر افکار گلشیری دانست افکاری که زندگی پر از مشکلش در در ذهنش ریشه دوانده است.

برشی از متن کتاب:

من همیشه رقصیده ام٬پدر ٬ مثل خرس٬ پدر؛ خودت گفتی خرس را می برند بالای ماهیتابه ی بزرگ مسی ٬ داغ داغ تا برقصد. می رقصد. طبل می زنند در نقاره می دمند و خرس می رقصد:این پا و آن پا می شود ٬بر این پا و آن پا یله می شود ٬دستی هم گاهی تکان می دهد.بالا تنه اش را هم تکان می دهد . میسوزد و تکان می دهد.من رقصیده ام پدر٬فقط رقصیده م.بهزادی٬استاد سابق تشریحمان٬بهزادی ها نمی خواهند برقصند به ساز این و آن ٬ برای همین بر زمین لخت می خوابیده برای همین می دویده هر روز صبح می دویده با پای برهنه ٬روی سنگ های کوه .بچه ها : همکلاسی های من دیده ام پدر گاهی می افتند به جان هم به شوخی می زنند اما جدی می کوبند آن قدر که هم را لت و پار می کنند .دست هم را حتی می پیچانند ٬سیگار روی دستشان خاموش می کنند تا نترسند از سیاحتگر تو ٬ نسل تو پدر ٬یا از این نادری نسل خودشان.اما من ٬پُرم از نقل قول های تو ٬ از رهنمودهایت ٬ از صدای گوینده ی رادیو پیک تو..؛

 

خرید کتاب جبه خانه اینجا کلیک نمایید

ترسیم پایانی تلخ برای انسان

نویسندگان بزرگ در ادبیات معاصر ایران و داستان نویسی ایران کم نیستند، حتی میتوان گفت کثرت و پرکاری آنها راه را برای شناختن و بررسی همه آنها دشوار کرده است. گفته ها درباره نویسندگان شهیر این دوره یعنی از ابتدای سال یکهزار و سیصد بسیار است، پس بی هیچ توضیح اضافه ای به نویسنده ای میپردازیم که با وجود عمر کوتاه و آثار معدودش در این دوره بسیار درخشان است. بهرام صادقی در سال 1315 در شهر نجف آباد اصفهان چشم به جهان گشود. مذهب موروثی او و مشکلات ناشی از آن تا حد زیادی در شکل گیری جهان بینی او تاثیر داشت و این حس به داستانهای او نیز راه یافت. حس تنهایی و بیهوده انگاری. از بهرام صادقی مجموعه داستان سنگر و قمقمه های خالی، داستان بلند ملکوت و چند داستان و شعر پراکنده و چاپ شده در مجلات و نشریه های گوناگون به یادگار مانده است.به عقیده بسیاری او یکی از نویسدگان پیشرو و صاحب سبکی نوین بود. او در سال 1363 در تهران درگذشت. هوشنگ گلشیری در این مراسم، فوت بهرام صادقی را یکی دیگر از بازیهای عجیب و شوخی‌های متفاوت صادقی می‌خواند و می‌گوید: او همچنان دارد با ما شوخی می‌کند. من می‌دانم که این هم یکی از شوخی‌های اوست.

 

معرفی کتاب ملکوت

و اما بررسی داستان. ملكوت بهرام صادقي كه يكي از آثار منحصر به فرد در عرصه ادبيات داستاني است و نمیتوان از تأثير بوف كور هدايت و سایر داستانهای به نگارش درآمده در آن دوران بر آن غافل شد. شاید بتوان نقطه اشتراک اغلب این داستان ها را در ناامیدی و دلزدگی عمومی روشنفکران دانست. ملکوت بهرام صادقی روایت دنیایی است که او میبیند. فضایی که هرچند در نظر غیرواقعی و سورئال به نظر می آید ولی با نگاهی عمیق تر می توان آن را استعاره ای کاملا دقیق از عصر کنونی دانست. استعاره ای تلاش بی هدف انسانها برای رسیدن به هدفی نامعلوم است که با بدسرانجامی حتمی به پایان میرسد. بار اصلی این داستان علاوه بر فضای خاص آن بر دوش شخصیت های آن سنگینی میکند. شخصیت هایی که بیش از آنکه در خدمت داستان و یا هدف باشند بیشتر مانند یک تیپ هستند و نماد گروه، مفهوم یا ایدیولوژی خاصی هستند. آقای مودت شخصیتی که داستان با او آغاز میشود. شخصیتی که بیش از هر کس دیگری در این داستان در میانه است و بی هیچ افت و خیزی است. شخصی که در زندگی مانند او را بسیار میشناسیم. پایانی که برای او ترسیم میشود کنایه ای است به آنها که در روزمرگی این زندگی گم شده اند و تنها دلیلی که برای خوشبخت انگاریدن خودشان دارند دیدن شخصی است که از آنها پایین تر است. کسانی چون مرد چاق. کسی که میتوان او را مثال یکی از هفت گناه کبیره مسیحیت دانست. چیزی که مصداق آن را در شخصیت های دیگر داستان نیز میتوان یافت. هرچند که صادقی در بند این گناهان نمانده و با اشاره به برخی از آنها برای اشاره به زندگی فعلی انسان و معضلات آن بهره می جوید. جایی که تنها زن داستان نیز با خصوصیاتی که برای او بیان میشود شاید اشاره ای به گناه شهوت داشته باشد. منشی جوان داستان که فردی است عادی ولی با خصوصیات انسانهای شجاعی که تا آخرین لحظه برای تغییر در زندگی خود و اطرفیان تلاش میکنند. ولی شاید مهمترین شخصیت این داستان و یا شاید شخصیت اصلی داستان دکتر حاتم است. هرچند که در واقع این داستان بدون قهرمان و به همین دلیل نیز بدون ضد قهرمان است. شخصیتی کاملا پیچیده و غیر قابل انظباق با هیچ معیاری که تن و بدنب ج.ان ولی سری کهنسال دارد. شاید بتوان دکتر حاتم را نماد قضا و قدری دانست که سرنوشت همه انسانها را بدون هیچ ترحمی رقم میزند. شخصیت های دیگر این داستان نیز چون م.ل که همه اعضای بدن خود را جراحی و جدا کرده و یا ناشناسی که در تمام داستان سکوت کرده است و چیزی جز لبخند پرمعنایش در داستان نمودی ندارد، هرکدام به نوبه خود جای فراوانی برای صحبت و کاوش دارند ولی لذت این کشف را به خواننده ای وا میگذاریم که صفحات این کتاب را ورق بزند و در دنیای خاکستری رنگ آن سیر کند.

برشی از کتاب

می خواستم ‎فریاد بزنم، اما زبانم بریده بود و از دهانم خون گرم سفید بر زمین می چکید و فقط در درون خودم بود که فریاد می زدم و طنین فریادم در کاسه سرم می پیچید و می دانستم که تنها خود آن را می شنوم و می گفتم: کجا است، کجا است آن روز گرامی که بیاید و روح مرا بشوید؟ زیرا که من می خواهم زنده باشم و زندگی کنم و دوست بدارم و بینم و بفهمم و حرف بزنم و از مرگ می ترسم و می گریزم که مرا پست می کند، خاک می کند و به دهان کرمها و حشرات می اندازد و من می خواهم به خوبیها رو کنم و بار دیگر هرچیز پاک را از سر بگیرم و باز عاشق بشوم.

 

برای خرید کتاب ملکوت اینجا کلیک نمایید

کتاب داستان آن خُمره نوشته هوشنگ مرادی کرمانی (همان نویسنده داستان محبوب " قصه های مجید " ) است که نگارش آن در سال 1367  به پایان رسید و برای اولین بار در سال 1372 به چاپ رسید . داستان آن خُمره ، حکایتی است شنیدنی و روایتی است ساده از مردمانی که در رنج و درد و محرومیت زندگی میکنند ولی همچنان قلب هایشان بزرگ و دست هایشان سخاوتمند است و با کمک یکدیگر زندگی را جریان می دهند . داستان آن خُمره در واقع حکایتیست ساده از یک فرهنگ غنی  که  روالی ساده دارد و زمانی که آن را میخوانید پیچ و خم زیادی در آن احساس نمیکنید ، اتفاق شگفت انگیزی رخ نمی دهد ، هیجانی به شما وارد نمیشود ، توصیفات پیچیده ای ندارد و شما را دچار ترس و وحشتی نمیکند ولی با اینهمه وقتی که آن را شروع به خواندن میکنید آنچنان گرم و صمیمی است و به دل مینشیند که دوست دارید که تا آخر ادامه دهید . داستان حکایت معلم جوانیست که به یکی از دورافتاده ترین روستاهای ایران منتقل میشود و از آنجایی شروع میشود که خُمره مدرسه که درواقع تنها منبع ذخیره آب است میشکند و به دلیل دور افتاده بودن روستا و نبود امکانات و راه های ارتباطی ، خریدن خُمره نو ممکن نمیشود و در پی این اتفاق مشکلات زیادی برای این معلم جوان ، دانش آموزان و مردم روستا به وجود می آید و برای حل این مشکل جریاناتی اتفاق می افتد که خواندنش خالی از لطف نیست .

 

khomre

صفحه1 از6

کارا کتاب را در تلگرام دنبال کنید