چشم دوم

اسلحه را در دستش خود فشرد. رو به روی پنجره طبقه دوم گرفت، فرياد زد: «فاسدها» و شليك كرد. درعين ترس يك بار ديگر هم ماشيه را چكاند. مردم از دورش مي‌گريختند. بعضي‌‌ها هنوز مي‌خنديدند و باور نمي‌كردند. جواني با اين همه كينه به چنگ چند زن بي‌دفاع بيايد. محمد محمدعلي از مجموعه «از ما بهتران» (1357) تا تازه‌ترين داستان‌هايش در اين مجموعه به شخصيت‌هايي پرداخته است كه از جايگاه واقعي خود دور مانده و به جهان آدم‌هاي به ظاهر پريشان و حذف شده نزديك شده‌اند. زبان محمدعلي مخاطب را به كنكاش در معناي فراسوي كلمات فرا مي‌خواند.