اخبات

از نمونه جمع شده از سخنرانی ها – مباحث شبهای قدر همۀ کارهایی که ادیسون‌ها و دانش‌مندان کرده‌اند، در حوزۀ رفاه است. همۀ کارهایی که همۀ روان‌شناسان کرده‌اند، در حوزۀ امن است و همۀ کارهایی که هنوز هیچ کس راجع به رهایی و آزادگی انسان نکرده است تا چیزی گریبان‌گیر او نباشد، در حوزۀ رهایی است. و با این همه، این سؤال مطرح است که: «أیحسب الإنسان أن یترک سدی. همۀ این سه گام رفاه و امن و رهایی هم که فراهم شود، تازه همان سه گامی است که صالح به قومش گفته بود: «أتترکون فیما ههنا آمنین فی جنات و عیون و زروع و نخل طلعها هضیم و تنحتون من الجبال بیوتا فارهین». این سه آرمان چیزی است که با یک سؤال صالح از قومش محکوم شده است. حال تو، حتی اگر انسانی باشی که زندگی فوق مدرن را برای خودت فراهم کرده باشی، چه جوابی برای آن داری؟… علی صفایی حائری را پیش‌تر از این با نام مخفف «عین صاد» که به معنای «چشم جلوگیر» نیز بود، می‌شناختیم. و وقتی نام کاملش را دانستیم که دیگر در میان ما نبود. اندیش‌مندی بود فرهیخته، عارفی شیدا و نویسنده‌ای قوی. در نوجوانی با آثار و شاه‌کارهای اندیش‌مندان غرب و شرق آشنا شد و مهم‌تر از همه، به پوچی آن‌ها پی برد. همزمان به تحصیلات حوزوی پرداخت و در همین مسیر باقی ماند. در هجده سالگی نخستین کتابش را به نام «مسؤولیت و سازندگی» نگاشت که بنیان تفکرش را تشکیل می‌داد.