دروغ مصلحت آمیز

به دفعات زیادی تعبیر “دروغ مصلحت‏آمیز” را شنیده‏ایم، لیکن در جایى تعریفى روشن از این نوع دروغ دیده نمى‏شود. مقصود از مصلحت در این نوع دروغ، چیست؟ مصلحتِ چه کسى باید در نظر گرفته شود؟ معیار مصلحت کدام است؟ پرسش‏هایى از این دست، بى‏پاسخ مانده است. تک‏نگار حاضر در بردارنده دو بخش است: بخش نخست مى‏کوشد، با ارائه عناصر سازنده دروغ، تعریفى روشن از این رذیلت به دست دهد. آن‏گاه ابعاد دروغ مصلحت‏آمیز کاویده و معیارهاى ادعایى چنین دروغى بررسى مى‏شود. دومین بخش این تحقیق، بررسى موردى هشت نوع دروغ، مانند دروغ به کودکان، دروغ براى ترویج دین، دروغ شوهر به زن است، که غالباً به نام مصلحت داشتن مجاز شمرده مى‏شود. این نوشته، نخستین تک‏نگار به زبان فارسى است، که در پى فهم و تحلیل چنین مقوله‏اى برآمده است. وجود پیوستى در پایان کتاب که در آن گزیده مهم‏ترین نوشته‏هاى مربوط به‏ این مسئله به زبان فارسى گرد آورى شده است، آن را به مرجعى در این زمینه تبدیل مى‏کند.