دیوان حضرت علی علیه السلام

خیلی از اشعار دیوان بیان کردن روایات و مروى از آن جناب است که دیگران به نظم درآوردند و چون مضمون آنها از امیر علیه الس�’لام است اشعار را به آن حضرت نسبت داده ‏اند مثل ابیات «یا حار همدان من یمت یرنى الخ». که سید حمیرى قول امیر علیه الس�’لام به حارث همدانى را به نظم آورده است و اصل خبر را شیخ مفید در مجلس اول امالى خود نقل کرده است، و پس از نقل خبر گفت: قال جمیل بن صالح و أنشدنى أبو هاشم السید الحمیرى الخ. و از آن جمله است اشعار بسیارى در دیوان که نصایح امام به فرزندش امام حسن علیه الس�’لام و امام حسین علیه الس�’لام که وصایاى آن جناب را به سبطین به نظم درآوردند و از اینروى اشعار به خود آن حضرت انتساب داده شد. علاوه اینکه سبک اشعار از حیث بلاغت و فصاحت نسبت به دیگر کلمات امیر علیه الس�’لام چون خطب و رسائل و حکم نهج و غیر آن بسیار متفاوت است و سست به نظر مى‏آید، ظاهرا باید گفت رجزهایى که از آن حضرت نقل شده است اسناد آنها به آن جناب خالى از قو�’ت نیست که سیرت ابطال عرب در میدان مبارزه این بود.