چه کسی باور می کند

…به من گفته اند که تو مرده اي… زن و شوهري مهاجر در قطار رهسپار سفري دراز هستند. زن در انزواي خود خواسته ، با گذر از ايستگاه شهرها و مراحل عمر، روابط خويش را با شوهر و دختر، با خانواده و دوستانش در خاطره مرور مي كند و به بازشناسي تازه اي از روح عاشق و صبور خود مي رسد. باز انديشي روانشناسانه آوارگي و نياز پيوند يابي با ريشه ها، اسطوره عشق و وطن محور اصلي اين رمان است.