بازی مذاکره

مذاكره کردن از مهم ترين و رايج ترين وسيله برقرار کردن ارتباط میان انسان هاست. نخستین تجربه انسان برايمذاكره در خانواده آغاز مي شود و به جامعه جهاني ختم مي شود. انسان ها با هم مذاكره مي كنند تا باديگران براي رسيدن به نيازهاي خود و به عبارت ديگر، منافع مشروع خود، به توافق برسند. با ورود سازمان ها، از قبيل شركت ها، بانك ها، مؤسسات دولتي، شهرداري ها و … مذاكرات انسان ها جدي تر وسرنوشت سازتر شده است. آشنايي و نهايتاً سلطه به فنون مذاكره انسان ها را به اين توانايي مجهز مي كند كه د ر جريانارتباطات با ديگران، در هر سطحي، به توافقي معقول، منطقي، منصفانه، قابل دوام و سريع دست يابند. مردم عمدتاً دو راه براي مذاكره مي شناسند: 1. مذاكره ملايم: مذاكره كننده ملايم خواستار آن است كه از برخوردهاي شخصي اجتناب كند و از اين روي به سادگي امتياز مي دهد. توافق حاصله اغلب احساسي ازمورد سؤاستفاده قرار گرفتن همراه است. 2. مذاكره سخت: مذاكره كننده سرسخت هر موقعيت را به چشم جدالي ميبيند كه هركس در آن بر مواضع خود پافشاري بيشتري كند برنده خواهد بود. چنين توافقي ديرپانخواهد بود. اما راه سومي هم وجود دارد و آن مذاكره اصولي است.