فراسوی سرمایه

در حال حاظر عصاي سحر آميز «جهاني شدن» همانند راه حلي خودكار براي تمام مشكلات و تضادهاي موجود به ما عرضه مي شود. اين راه حل چون مقوله يي كاملاً بديع و تازه معرفي مي شود، گويي مسئله ي جهاني شدن تازه در يك يا دو دهه ي اخير آن هم با وعده ي خير و بركت جهان شمولي همپاي «دست نامرئي» كه روزي به همين گونه ستوده مي شد، در افق تاريخ پديدار شده است. اما واقعيت امر اين است كه سمت گيري نظام سرمايه از همان آغاز كار بي وفقه جهاني شدن بوده است، چرا كه با در نظر گرفتن خصيصه ي محدوديت ناپذير اجزاي سرمايه، تكامل آن جز به شكل نظامي جهاني و فراگير غير قابل تصور است.