زنی که دیگر نبود

کتاب زنی که دیگر نبود نوشته پی یر بوالو – توماس نارسه ژاک

فرنان، خواهش مي كنم اون قدر وول نخور، آروم بگير. راويتل جلوي پنجره ايستاد. پرده را پس زد. مه بازهم غليظ تر مي شد. هاله دور چراغ هاي كنار رودخانه، زرد رنگ و زير ستون چراغ هاي كوچه سبز رنگ بود. گاهي شكل مارپيچ با دودي سنگين به خود مي گرفت، گاهي شبيه بخار آب مي شد يا مثل باراني ريز كه قطراتش مي درخشيد و در هوا معلق بود. اتاق روي دكل جلوي اسمولن از شكاف هاي ميان مه، با پنجره هاي روشن اش به طور مبهم به چشم مي خورد. وقي فرنان حركت نمي كرد. صداي موسيقي يك گرامافون گه گاه به گوش مي رسيد.