زیتون

کتاب زیتون اثر دیو ایگرز ترجمه عباس مرتضوی

زيتون جدا شده از اين كه كارگرهاي بومي شهر نيو-اورلينز را به استخدام خود در می اورد . از تمام جاي جهان هم كارگر داشت . پرو، مكزيك، بلغارستان، لهستان، برزيل، هندوراس، الجزاير. از همه شان هم تقريباً راضي بود، هرچند توي اين جور حرفه ها استهلاك و جابه جايي كارگرها زياد اتفاق مي افتد. بسياري از كارگرها موقت بودند، و فقط مي خواستند همين چندماهي كه توي ايالات متحده هستند را كار كنند و برگردند پيش خانواده هاي شان. زيتون دوست داشت كه اين ها را استخدام كند، ضمن اين كه كلي هم اسپانيولي ياد گرفته بود، اما هميشه آماده بود كه آن ها ظرف مدت كوتاهي كار را ول كنند و بروند. كارگرهاي ديگر، همه جوان بودند: غيرمسوول و در-لحظه-زندگي-كن. ملامت شان نمي كرد (زيتون هم زماني جوان بود و افسارگسيخته) اما هربار كه فرصتي مي يافت نصيحت مي كرد كه اگر سرشان را بياندازند پايين و پول شان را پس انداز كنند، مي توانند بهتر زندگي كنند و تشكيل خانواده بدهند. با اين همه، كم تر جواني را ديده بود كه هم توي اين كار باشد و هم چشم اش به آينده. لباس و غذاي شان را بده، بابت تاخير و جيم شدن توبيخ شان كن، همين. سر و كله زدن با اين كارگرها نفس گير و گه گاه نااميدكننده بود. زيتون گاهي احساس مي كرد نه چهارتا، كه دو جين بچه دارد، بچه هايي با دست ها و سبيل هاي رنگي… كتاب درباره سرگذشت و تجربيات يك پيمانكار زاده سوريه در نيواورلند در خلال و بعد از طوفان كاترينا ميباشد. زيتون و همسرش مسلمان اند و برخورد بي قفه حوادث با زندگي اين زوج داستان اصلي كتاب را شكل مي دهد. در اين كتاب همواره نوعي اضطراب مخفي وجود دارد؛ اضطرابي كه بيشتر در سكوت آدم ها شكل مي گيرد. تكه اي كه در پي مي آيد، بخشي از فصل اول اين است. در همين تكه هم مي توان حس كرد، توفاني كه آدم ها از آن صحبت مي كنند چگونه زندگي زيتون را دگرگون خواهد كرد