طلای بی عیار

کتاب طلای بی عیار نوشته پروانه شفاعی

آن روز به کلامی نازک سلامت دادم و امروز … و امروز به جواب آن سلام سالها منتظرم. در گذر از رود زندگی دل به قطره­ی نگاهت خوش کرده­ام آن هنگام که به رویم باز می­شود. آن روز در نگاهم تمایل بود، امروز تمنای دیدار آن روز دیدمت ، امروز می­خواهم که ببینم آن روز چهره­ای بیش نبودی ، امروز رخساری پر از عشق ساختی آن روز نگاه اول بود ، امروز هنوز می­نگرم و این­که آن روز یکبار دیدمت و یکباره سوختم و خاکستر نگاهم هنوز هم به دنبال توست.