مرا یاد آر

کتاب مرا یاد آر نوشته فهیمه رحیمی

رماني عاشقانه وقتي با زنيبل خريد از در خانه وارد شدم، مادرم با نگاهي اجمالي به اندامم ناگهان مانند برق گرفته ها بر خود لرزيد و سيلي بر صورت زد و با آوايي بلند پرسيد: – پس كفشهايت كو؟ مانند گنهكاران سر بزير انداختم و هيچ نگفتم. او كه از سكوتم بيش از نداشتن كفش خشمگين شده بود دست به آسمان بلند كرد و گفت : – خدايا يا مرگ مرا برسون يا به اين دختر عقل بده! بعد دوباره به سر تا پايم دقيقتر نگاه كرد و بار ديگر پرسيد: – كفشهايت را چه كردي؟