پرستوهای مهاجر

کتاب پرستوهای مهاجر نوشته نازخند صبحی

تا زماني كه در وطن خودت هستي و عزم رفتن داري ٬ از رفتن هراسي نداري اما دور از وطن وقتي خيال ماندن داري ٬ از ماندن هراسناكي. ويژه در غروب هاي دلگيري كه ترس از همه چيز پنجه در گلويت مي افكند … دلم گرفت اي هم نفس پرم شكست تو اين قفس تو اين غبار ٬ تو اين سكوت چه بي صدا نفس نفس