پیش روی

کتاب پیش روی اثر ئی. ال. دکتروف ترجمه امیر احمدی آریان

واقعیت های رمان پیش روی , در اخرهای سال ۱۸۶۴ و اوایل ۱۸۶۵ میلادی اتفاق می افتد. رمان با پایان یافتن جنگ به انتها می‌رسد و آن‌چه بر جا مانده جز بوی باروت و خون نیست. سربازانی که تصور می‌کنند با اتمام روزهای سخت، آرامش را تجربه خواهند کرد از آینده خبر ندارند؛ روزهایی که زخم‌های روحی و جسمی سر باز خواهند کرد. «ای. ال. داکترو»، نویسنده‌ای که در ایران با نام دکتروف شناخته شده است در ایران با رمان‌های «رگتایم» و «بیلی‌باتگیت» معرفی شد و این دو اثرش بیش از سایر آثاری که از وی در ایران ترجمه شده مورد توجه زیادی قرار گرفت. داکترو در این رمان از زاویه دید خود روایت‌گر وقایع جنگ‌های داخلی آمریکاست؛ موضوعی که نویسندگان زیادی در سال‌های اخیر هم آن را دستمایه نگارش رمانی ادبی قرار داده‌اند. رمان «پیش‌روی» داستان مرگ، ویرانی و هرج و مرج است که مُهر اختصاصی داکترو بر آن نشسته است. این نویسنده در داستانش از افراد حقیقی نام می‌برد و از مکان‌هایی برای ساخت فضای داستانی بهره می‌گیرد که در واقع وجود دارند. وی تخیل خود را بر پایه این حقایق استوار می‌کند و این‌گونه رمان «پیش‌روی» خلق می‌شود؛ همان طور که رمان «رگتایم» پیش از این نوشته شده بود. در این رمان داستان عاشقانه و در عین حال بی‌رحمانه جنگ به قلم داکترو روایت می‌شود. شخصیت اصلی داستان، ژنرالی به نام ویلیام شرمن است که سپاه ۶۰ هزار نفری خود را از جنوب کشور در مسیری به حرکت در می‌آورد که در نهایت آن‌چه باقی می‌ماند مسیری به مسافتی ۶۰ مایل است که جز ویرانی در آن دیده نمی‌شود. داستان با گام‌های سربازان و پیشروی ارتش به جلو می‌رود و یکی از نکات قابل توجه در سراسر داستان، تغییراتی ناگهانی است که در شخصیت‌ها به وضوح قابل مشاهده است. این شخصیت‌های داستانی به سرعت چهره جدیدی از خود را نشان می‌دهند و بی رحمی جنگ است که به شخصیت‌ها این جسارت را می‌دهد که برخی ضوابط اجتماعی را نادیده بگیرند. داکترو در این رمان تلاش زیادی نمی‌کند تا شخصیت درونی و احساسات شخصیت اصلی داستانش را برملا کند اما مخاطب در بسیاری از تصاویر ایجاد شده در لابه‌لای حوادث داستانی این رمان، شاهد قهرمان داستان است که در نقش فرمانده‌ای مقتدر، سوار بر اسب نشسته و به هدایت نیروهایش مشغول است. همین صحنه‌هاست که دیدگاه و نوع نگاه شخصیت اصلی داستان به پیرامونش را به مخاطب نشان می‌دهد. او معتقد است که جنگ پدیده‌ای بی‌رحم است و باید با بی‌رحمی جنگید و برای رسیدن به پیروزی هر راهی را امتحان کرد. از این رو به صف ایستادن و حرکت کردن‌های بی‌رحمانه نظامیان به موضوع محوری داستان تبدیل می‌شود. این کتاب مروری ادبی بر آخرین روزهای جنگ‌های داخلی است و داکترو در رمانش، تاریخ و ادبیات را در هم می‌آمیزد. «پیش‌روی» گرچه بهترین اثر داکترو نیست اما می‌توان از آن به عنوان یکی از خواندنی‌ترین رمان‌های معاصر نام برد. در بوم وسیعی که داکترو در این رمان ترسیم کرده شخصیت‌های زیادی حضور دارند؛ افرادی گاه حقیقی و گاه تخیلی… سربازانی که در بسیاری از مواقع حتی نامی از آن‌ها برده نمی‌شود اما تاثیر زیادی بر روند داستان دارند. گرچه نویسندگان زیادی پیش از این به موضوع جنگ پرداخته بودند اما نثر خاص و نگاه ویژه داکترو در این رمان سبب شده «پیش‌روی» اثری متمایز باشد. داکترو در اواخر دهه ۵۰ قرن گذشته میلادی بعد از به پایان رساندن دوره سربازی به نیویورک بازگشت و به عنوان نمونه‌خوان یک موسسه مشغول به کار شد؛ جایی که به گفته خودش مجبور بود تعداد زیادی داستان «وسترن» بخواند. او البته از این داستان‌های گاوچران‌ها و وحشی‌گری‌های‌شان لذت نمی‌برد اما نخستین رمان خود را در همین ژانر نوشت و البته توانست نقدهای مثبتی برای این کتاب دریافت کند.