نی در ادبیات صوفیانه

در کتاب نی در ادبیات صوفیانه شعر و موسيقي دو همزادند و هر يك در رشد و شكوفايي ديگري نقشي فراوان داشته اند . شعر بدون موسيقي مراحل كمالش را نمي تواند طي كند و موسيقي بدون شعر معنا ندارد و اين گونه است كه شاعران بزرگ همچون رودكي، فردوسي، مولوي، حافظ و… با موسيقي زيسته اند و در سروده هاي شان از انواع سازها نام برده اند. بي شك در شعر عرفاني نقش موسيقي پر رنگ تر است. در اين اثر ابتدا پيوند شعر و موسيقي بررسي مي گردد سپس از كاركرد انواع سازها در ادبيات سخن به ميان مي آيد. در فصل دوم، عرفان ايراني و جايگاه موسيقي در آن مورد ارزيابي قرار مي گيرد، مولف تلاش مي كند ني و جايگاه آن در ادبيات ايراني و تصويرهاي شاعران از ني را به دست دهد.