گاتاها

سروده هاي اشو زرتشت… برگردان هفده هات همراه بودن با متن اوستايي و گزارش هاي زبانشناسي گات ها(اوستايي) جمع گات به معناي سرود است. كه در زبان پهلوي به گاث، گاس تبديل شده و در زبان پارسي گاه گفته مي‌شود. ردپاي اين واژه در دستگاه‌هاي موسيقي امروز ايراني به جاي مانده همانند سه گاه و چهار گاه. گات‌ها يا گاتاها (اوستايي: گاتا، سانسكريت: گاثا، پهلوي: گاسان، معادل پارسي امروزي گاهان) ۱۷ سروده‌اي است كه از ديرباز از سخنان زرتشت اسپنتمان دانسته مي‌شده است. اما تحقيقات دانشمندان مانند ميه ثابت كرده است كه همه سرودهاي گاثها از زرتشت نيست و در برگيرنده پيام و آموزش‌هاي وي و بنياد دين زرتشتي است و كهن‌ترين و مقدس‌ترين بخش كتاب اوستا شمرده مي‌شود. گاتها براي نخستين بار در سده هجدهم به همت اوستاشناسان اروپايي شناسايي شد.