بر کرانه آرامش

مي توان گفت که تصميم گرفتن جدا شدنمان يك شبه گرفته شده است. يك روز همسرم از سركار به خانه آمد و اطلاع داد كه شغل جديدي را صدها مايل دورتر از مكان زندگي ما پذيرفته است. در حالي كه او جزئيات را توضيح مي داد، من با چهره اي مبهوت آنجا نشسته بودم و پي بهانه اي مي گشتم تا مجبور به همراهي او نباشم. هرچه باشد دو پسر ما بزرگ شده بودند و مدت ها بود كه خانه وسيع و قديمي كه از هفده سال پيش در آن زندگي مي كرديم براي مان زيادي بزرگ شده بود و خود من نيز مي توانستم كارم را در هر مكاني انجام دهم. پس، مقاومت من از كجا نشات مي گرفت؟