راهنمای مختصر و البته مفید نافرمانی مدنی

براي ارتكاب انقلاب دو چيز بسیار مهم و الزامی است : كسي يا چيزي كه بر ضدش انقلاب شود و كسي كه عملا پيدايش شود و انقلاب كند. لباس در اين مواقع معمولا غير رسمي‌ است و دو طرف ممكن است بر سر وقت و محل انقلاب با هم كنار بيايند ، اما اگر يكي از دوجناح سر صحنه حاضر نشوند ، همه‌ی كاسه كوزه‌ها به هم مي‌ريزد. در انقلاب سال ۱۶۵۰ چين ، هيچ كدام از دو طرف پيداي‌شان نشد و بيعانه‌ی اجاره‌ی تالار ماليد. آدم‌ها يا گروه‌هايي كه بر ضدشان انقلاب مي‌شود ، «ستمگران» نام دارند و به سادگي مي‌شود آن‌ها را شناخت ؛ چون تنها كساني هستند كه همه جور خوشي و تفريحي دارند. كلا «ستمگران»اند كه شيك مي‌پوشند ، صاحب زمين اند و شب‌ها تا دير وقت صداي راديوي شان را بلند مي‌كنند بي آن كه كسي سرشان نق بزند. كارشان هم تثبيت «وضع موجود» است ؛ وضعيتي كه همه چيز به همان صورتي كه هست باقي مي‌ماند ، هر چند ممكن است هر دو سال يك بار ‌[ديوارها] را رنگ كنند …