دستکش قرمز

کتاب دستکش قرمز نوشته سپیده شاملو

گل مجسمه شطرنج باز را با آب دريا درست كرده بودم. گل آن چشمهاي سياه و كشيده ، آن بيني باريك و آن صفحه شطرنج مخلوط خاك و آب دريا بود، نمك داشت و عطرش با همه گل هاي دنيا فرق مي كرد خواسته بودم كتاب شعر بدهم دستش. گل كتاب شعر به دستهاش نچسبيد براش شطرنج ساختم . هر مهره را پيش چشمهاي او صيقل دادم، چشمهاي سياهش صيقلي تر مي شد. صفحه را سوار كردم روي زانويش، مهره را چيدم روي صحنه … مجسمه را تمام كردم و شبانه آن را روي پايه سنگي ميدان شهر وصل كردم… انداختندم توي اين زندان. شايد چيزي دزديده بودم. شايد هم فهميده بودند. گل مجسمه را با آب دريا درست كرده ام. استفاده از آب ممنوع بود. آب تني هم ممنوع بود. عطر شور هم ممنوع بود.