جاده

کتاب جاده

مجموعه ي چهارده داستان كوتاه آدم هاي داستان هاي مجموعه ي جاده، اكثرا آدم هايي تنها ومنزوي هستند. آدم هايي كه درمحيط هاي محدود و كوچك خود، نمادي براي دنيايي گسترده ترو آدم هايي بزرگ تر وعميق ترهستند. ادم هاي اين داستان ها به رغم ويژگي هاي خاص خود، معمولي هستند و در پيچ و خم هاي لايه ي سطحي زيستن ، محبوس شده اند. داستان جاده ديد فلسفي نويسنده به زندگي و مرگست ، مرگي كه انسان ها را اغلب غافلگير مي كند. جاده روايت انسان هايي است كه در طول زندگي بارها به مرگ خود و ديگران انديشيده اند. داستان با زاويه ديد اول شخص آغاز مي شود . سرتاسر داستان پر ازآدم هايي ست كه سفري ناخواسته را آغاز كرده اند و گاه كسي يا چيزي به آنها يادآور مي شود كه بايد اين سفر را به پايان برد . « :: جاده پيش مي رود ، گاه ما را به صخره ها نزديك مي كند ، گاه ما را جدا مي كند از خانه هايي كه يك لحظه جان پيدا ميكنند…»