لیدیا

کتاب لیدیا نوشته کاترین پاترسون

کاترین پترسن در دهه ی ۱۹۳۰ در یک خانواده ی مذهبی زاده شد. او خود را “کودکی غیرعادی” و آن را پیامد طبیعی آوارگی در دوران رشدش می داند. این سو و آن سو رفتن پیوسته به همراه خانواده، حسی متفاوت در او پدید آورد که در بیشتر داستان هایش نمایان است. حدود نیمی از داستان های پترسن برای مخاطبان جوان، درون مایه ی تاریخی دارند و رخدادهای آن ها مربوط به ژاپن، چین یا امریکای سده ی نوزدهم اند. او در دیگر آثارش به جامعه ی امروزی آمریکا و خانواده های از هم پاشیده و کودکان محروم روستایی می پردازد که بازتاب تجربه های خود اوست. مرگ همواره نقش برجسته ای در داستان هایش دارد، اما او با آگاهی کامل به اصول زیبایی شناسی و روان شناسی، راه حل هایی ساده و پایانی خوش برای آن ها تدارک می بیند. شخصیت های اصلی داستان های پترسن برای کشیدن بار سنگینی که بر دوش دارند، قدرت و شهامت لازم را پیدا می کنند. هنگامی که مخاطب کتاب او را بر زمین می گذارد، باور کرده است که آینده ی خودش نیز، با وجود تمامی تیرگی ها، روشن خواهد بود.