به سوی خواننده‌ی مطلوب مبتلا به بی خوابی مطلوب

کتاب به سوی خواننده‌ی مطلوب مبتلا به بی خوابی مطلوب نوشته حسین رسول زاده

اين كتاب مجموعه اي است از نقد ها و مقالات رسول زاده ؛ كه برخي از عناوين آن به شرح زير است: نقد آفرينشي در زبان ـ رمان ناگفتني ؛ رمان باز گفتني ؛ ملاحضاتي درباره ي زبان شاعران ؛ تزهايي در باره ي بوف كور و … مطلب آغازين كتاب، نوشته‌اي است تحت عنوان “نقد، آفرينشي در زبان “كه طي آن نگارنده خاطر نشان مي‌كند” :نقد دنباله‌روي كردن از اثر نيست ;همان طور كه اثر دنباله‌روي كردن از جهان نيست . روايت ادبيات از جهان، فراسوي روابط واقعي اين جهاني قرار مي‌گيرد و نويسنده‌اي كه مي‌خواهد جهاني بيافريند، مجبور نيست از روابط حاكم بر جهان تبعيت كند . نقد نيز در صورتي مي‌تواند ماهيت آفرينشي داشته باشد كه بتواند با كشف عرصه امكانات متن، واقعيت اثر را پشت سر بگذارد، به دريافت چيزي افزون بر اثر نايل شود و همچنان كه اثر، جهان واقعي را از امكانات خويش سيراب مي‌كند، او نيز جهان اثر را درگير امكانات خويش سازد . نقد، آفرينشي‌ست براساس اثر . نويسنده و منتقد هر دو به آفرينشي در زبان دست مي‌زنند . “مبحث دوم كتاب، حاوي نكاتي است درباره رمان با عنوان “رمان ناگفتني، رمان باز گفتني .” بدين ترتيب، مباحث اصلي اين مجموعه كه در حوزه نقد فراهم آمده با موضوعاتي از اين دست تدوين گرديده است” :به سوي خواننده مطلوب مبتلا به بي خوابي مطلوب (بحثي است درباره رمان و ديدگاه‌هاي جديدتر)، “افق‌هاي انتظار و دوره‌هاي داستان نويسي”، “ملاحظاتي درباره زبان شاعرانه . ” در بخش ديگر كتاب ابتدا مجموعه‌اي از سروده‌هاي مسعود احمدي با عنوان “براي بنفشه بايد صبر كني “ارزيابي مي‌شود و در پي آن، نقد چهار داستان (رمان) فراهم مي‌آيد كه عبارت‌اند از” :باغ سرخ/ بيژن بيجاري”، “دل دلدادگي/ شهريار مندني‌پور”، “كولي كنار آتش/ منيرو رواني‌پور “و “زن در پياده‌رو راه مي‌رود/ قاسم كشكولي .”