نووه چنتو

کتاب نووه چنتو نوشته الساندرو باریکو

سفر مي كرد، مثلاً. و هر بار به سرزمين ديگري مي رفت: مي رفت به مركز لندن، با قطار مي رفت و در و دشت، به قله كوهي مي رفت كه برف تا كمرش مي رسيد، يا به بزرگترين كليساي جهان مي رفت، ستونهاي آن را مي شمرد و توي چشم شمايل مسيح مصلوب خيره مي شد. سفر مي كرد. و چيزي كه فهميدنش خيلي سخت بود اين بود كه از كجا مي دانست كليسا يا برف يا ببر چه شكلي است… منظورم اين است كه او هيچ وقت پايش را از اين كشتي پايين نگذاشته بود، حتي يك بار. شوخي نبود، كاملاً درست بود. هيچ وقت پياده نشده بود. حتي يك بار…