مردی که تنها سفر کرد

کتاب مردی که تنها سفر کرد اثر کنستانتین ویرژیل گئورگیو ترجمه قاسم صنعوی

 شرح حال قهرمانی است که به شدت می تواند خود گیورگیو یعنی خالق ساعت بیست و پنج و دومین شانس را تداعی کند و ماجراهای ان نیز تا حدودی در سیاق همان اوراگی و در به دری قهرمان ساعت بیست و پنج است.
ویرژیل گیورگیو در پاره ای از صفحات مردی که تنها سفر کرد همانند بعضی دیگر از اثارش به ستمی که در دوران جنگ جهانی دوم بر یهودیان کشورهایتحت اشغال رفته بود اشاره کرده است.
تردید نیست که خواننده ی اثر به خصوص اگر اندک شناختی از نویسنده داشته باشد توجه خواهد کرد که در این اظهار همدردی هیچ رنگی از تمایلات سیاسی وجود ندارد.بل نویسنده از یک سو قصد جبران خطای جوانی و قضاوت سطحی خود را دارد و از سوی دیگر نیات بشر دوستانه اش را بیان می کند.
گیورگیو در مسیری فکری خود به جایی می رسد که می پندارد صورت ادمی مظهر خداوند است.
اگر بگذاری صورت سیلی بخورد و تف به رویش انداخته شود صورت خداوندگار ازرده شده است.
از دید گیورگیو مهم نیست که این فردانسانی به کدام قوم.رنگ.مذهب و ملیتی متعلق باشد.
سیاه و سپید.روس و کولی.یهودی و مسیحی.در مقام انسانی برابرند.
نکته ای دیگر که نباید از نظر دور بماند این است که نویسنده از ستمهای دورانی یاد می کند که یهودیان.این ستمدیدگان دیروز هنوز امکان ان را که خود به اشغالگران ستمگر مبدل شوند نیافته است.

 خرید کتاب مردی که تنها سفر کرد اثر کنستانتین ویرژًیل گئورگیو ترجمه قاسم صنعوی چاپ اول انتشارات شباویز