دیوان بینه رحمت

کتاب دیوان بینه رحمت اثر محمد جواد خراسانی

در این کتاب شعر مراثی اهل بیت عصمت و طهارت آيت الله حاج شيخ محمد جواد خراساني (رحمه الله) در سال 1331 ه-.ق در شهر مقدس مشهد در خانواده ي علم و فقاهت ديده به جهان گشود. جد وي مرحوم حاج شيخ حسين از علماي بزرگ حوزه ي مشهد بوده و همانند پدر بزرگش (جد اعلا) مرحوم شيخ محمد صادق، در آستان مقدس امام رضا (عليه السلام) موقعيت والايي داشته است و به همين خاطر، از طرف آستانه به (فاضل) ملقب شده و به حاجي فاضل محولاتي مشهور مي شود و از آن پس اين لقب در ميان فرزندانش باقي مي ماند. تحقيق و نگارش همواره بخش زيادي از حيات علمي او را پر كده بود. وقتي كه آخرين نگارش او به پايان رسيد، چشم از جهان فروبست. به هنگام نوشتن كتاب «الامامة عند الشيعة» كه با سبكي نوين به موضوع امامت از نگاه قرآن مي پردازد؛ به مريضي سختي دچار مي شود. تنها آرزويش از خداوند اين است كه او را تا پايان اين كتاب مهلت دهد كه همان نيز شد و خداوند دعاي بنده اش را مستجاب كرد و پس از آن كه تصحيح آخرين فرم كتاب به پايان رسيد، چند ساعت بعد به رحمت خدا رفت. عشق و علاقه ي او به اهل بيت (عليهم السلام) به حدي است كه نخستين اثر خويش را به سروده هايي در مراثي اهل بيت (عليهم السلام) به نام كتاب «بينه ي رحمت» اختصاص مي دهد و نه تنها نوحه مي سرايد كه خود نيز بر فراز منبر نوحه مي خواند كه نوحه خواني هاي و ذكر مصيبت هاي او، از نقاط پر جاذبه ي منبرهاي او بوده است.