باغ زندگانی

کتاب باغ زندگانی اثر شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی

انتخاب شده ی گلستان سعدي / به كوشش: طليعه خادميان يك شب تامل ايام گذشته مي كردم و بر عمر تلف كرده تاسف مي خوردم و سنگ سراچه دل به الماس آب ديده مي سفتم و اين بيت ها مناسب حال خود مي گفتم: هر دم از عمر مي رود نفسي چون نگه مي كنم نماند بسي اي كه پنجاه رفت و در خوابي مگر اين پنج روز دريابي خجل آن كس كه رفت و كار نساخت كوس رحلت زدند و بار نساخت