از سکوی سرخ

کتاب از سکوی سرخ اثر یدالله رویایی

مسئله شعر نوشتن يعني خلق کردن فكر، نويسنده هنگامی به قصد فكر كردن بنويسد، فكرهايش را نمي نويسد، او با نوشتن مي انديشد، و اين انديشه از مخازن ذهني پشت سرش به سراغ او نمي ايد، مثل تصميم ، مثل خيال، بلكه از صفحه سفيد پيش رويش بر مي خيزد مثل تبخير، مثل بخار. پس من هر وقت مي خواهم فكر كنم مي نويسم و در اين معنا نوشتن يعني يك جور ديگر نوشتن ، و هميشه در « جور ديگر نوشتن» است كه انديشه، ديگر مي شود، و براي جور ديگر نوشتن هميشه كلمه اي هست كه در جائي منتظر توست و تو در وقت نوشتن به آن مي رسي، و يا هم نميرسي.