فرهنگ سه هزار تن از بزرگان و ناموران ایران

کتاب فرهنگ سه هزار تن از بزرگان و ناموران ایران نوشته عبدالعظیم رضایی

روزگاراني كه همه مردمان گيتي در ناداني و بي كيشي به سر برده و به چارچوب يا پاره آهن و چيزهايي ديگر چون : بعل ، مردوك ، شيوا ، شينتو ، لات ، منات ، عزي ، هبل و… روي آورده و از آن ها ياري مي خواستند ، ايرانيان فرزانه از همان نخستين روز با پرستش بت ناسازگار بوده و به گونه هايي از آفريده هاي خداوند باور داشته و از همان نخستين گام به آفريدگاري آفريننده ، ايمان داشته اند كه او را اهورامزدا مي ناميده اند واو را پاك ترين ، درست ترين ، توانمندترين ، بي نيازترين و بخشنده ترين همه چيز و همه كس ميدانسته اند .