سیاست تاریخ تفکر

تاريخ با فعل انسان و آدمی معنی و قوام پیدا می کند. ولی آدمي تاريخ را طراحي نمي كند، اهل نظر و بصيرت طرح تاريخ را مي يابند و به سمت آن مي روند و البته هرچه نزديك تر مي شوند طرح در نظرشان روشن تر و وطي مسير آسان تر مي شود. اما سير تاريخ، سير تدريجي يكنواخت روي يك خط مستقيم نيست؛ در مسير تاريخ همواره خطر پوشيدگي و ناپيدايي طرح آينده وجود دارد: افق و امكان هاي تاريخي در همه جا يكسان ظاهر نمي شود و با پوشيدگي و آشكارگي اين افق ها و امكان ها، مسير زندگي اقوام تغيير مي كند.