دختر و مرد درمانگر

«تا زانوي شلوارم از برف خيس شده بود … خیلی گرسنه بودم …بسیار سردم بود … خيلي خسته … و خيلي نا اميد … راه را پيدا نمي كردم … نمي دانم … شايد دور خودم مي چرخيدم. از بس خسته بودم پشتم را به درختي تكيه دادم، بعد يواش يواش سرخودم روي زمين … روي برف ها … ديگر نمي توانستم بلند شوم … گفتم مي خوابم … مي خوابم تا بميرم … مي ميرم تا خستگي را نفهمم … »