جانورها

کتاب جانورها نوشته جویس کرول اوتس ترجمه حمید یزدان پناه

در گوشه تالار اوسيناي موزه لوور ديدمش: توتم را. كم و بيش در حد يك متر بلندي داشت؛ پيكره اي چوبي، از انسان بدوي و استخواني. مادينه مي نمود، با چهره اي دراز، باريك و ترسناك. حفره هايي به جاي چشم داشت و خطي به جاي لب ها. سينه اش غيرعادي بود، مثل يك جانور. پاهايش از سرشانه ها آويزان بودند؛ نوزادي به سينه اش سخت چسبيده بود و مك مي زد. نوزاد فقط يك كله بود و به طور مضحكي گرد و درشت؛ اما اصلا بدن نداشت. به سادگي قابل تشخيص بود كه شبيه به پيكره مام عقيقه اي است كه از بريتيش كلمبيا، در كانادا مي آوردند. دست كم دويست سال قدمت داشت.