گرونگ

کتاب گرونگ نوشته گروه نویسندگان

جلد سلفون برگزيده اي از شعر شاعران ارمني زبان ملت ارمنی قرن ها قبل از ظهور حضرت مسیح در ارمنستان به صورت مستقل و متشکل مستقر و به زبان ( گرایار ) متکلم بوده و با حضور حضرت مسیح دین آن حضرت را پذیرا شدند. در قرن پنجم میلادی دارای الفبای ثابت و مخصوص به خود شده و این امر پایه گذار ادبیات و نوشته های ارمنی گردید. هر چند که ادبیات مستقل ارمنی از 20 قرن قبل سابقه متکی به مدرک دارد لیکن ملت ارمنی تا قرن پنجم میلادی غالباً دارای ادبیات عامیانه و فولکلور بوده و تنها پس از اختراع الفبای ارمنی بود که این ملت شعرای زیادی را در دامان خود پرورش داد. تحولات کلی ملت ارمنی در قرن 18 و 19 به وقوع پیوست در این دوره شعرایی مانند ( خاچاطور آبوویان ) برخاستند که به زبان مردمی شعر سروده زبان و ادبیات ارمنی را تحول بخشیدند و بدین طریق زبان گفتار و نوشتار و ادبیات ملت ارمنی یکی شد و به سبب این که این ملت از یک ضلع بار و پا تکیه داشت رواج شیوه های هنری اروپا در ادبیات آن ها تأثیر بسزایی گذاشت . عامل با اهمیت دیگری که در همه ی شئون زندگانی ارمنی ها به ویژه در ادبیات آن ها تأثیر گذارد قتل عام ارمنستان به دست سلاطین آل عثمان است. این قتل عام نه یک بار نه دو بار بلکه فزون از 25 مرتبه تقریباً معادل 5/1 میلیون نفر از ارامنه را به جرم مسیحی بودن با شقاوت هر چه تمام تر به دیار عدم فرستاد . این کشتارهای وحشیانه که به دست عثمانیان انجام می گرفت چیزی نیست که بشریت به ویژه ملت ارمنی به این زودی ها آن را به دست فراموشی سپارد . باری شعرای ارمنی زبان پس از قتل عام ارمنیان به دست سلاطین عثمانی دارای اشعار جانسوز و روح گداز بوده چه بیشتر آن ها یا شخصاً شاهد و ناظر کشتار ملت خود بودند و یا جزء اسرا و شهدا هستند .