سیدحسن تقیزاده (۱۲۵۶ تبریز – ۱۳۴۸ تهران)، از رهبران انقلاب مشروطیت، از رجال سیاسی بحثانگیز معاصر و از شخصیت های علمی و فرهنگی ایران معاصر، در زمره کسانی است که جمعی به شدت هوادار و موافق، و مخالفانی از طیفهای گوناگون دارد. وی مدتی رئیس مجلس سنای ایران بود.
منابع زیادی درباره او انتشار یافته، اما جنبههایی از زندگی سیاسی او هنوز ناشناخته، کمشناخته و در معرض مجادلات سیاسی است.
{tortags,248,5}
در این مطلب به معرفی و تاریخ مختصری درباره رمان و تاریخ رمان ایران و جهان می پردازیم,درباره تعریف رمان و چگونگی شگل گیری و ……
رُمان یا داستان بلند(به انگلیسی :Novel)،(به فرانسوی: Nouvelle بهمعنای «جدید») متنی روایتگر و داستانی است که در قالب نثر نوشته میشود. در قرن هجدهم کلمهٔ «رمان» بیشتر برای اشاره به قصّههای کوتاه در مورد عشق و توطئه به کار میرفت. در ۲۰۰ سال اخیر رمان تبدیل به یکی از مهمترین اشکال ادبی شدهاست.
کلمهٔ «رمان» از زبان فرانسوی وارد زبان فارسی شدهاست. رمان در فارسی قالب ادبی مدرنی به شمار میرود.
{tortags,247,5}
تاریخ ادبیات موضوعی میان رشته ای است که به تاریخ و سرگذشت ادبیات بویژه ادبیات مکتوب در طول دوره های تاریخی و تغییرات و دگرگونیهای سبک ها و فنون ادبی در نقاط مختلف جهان به زبان های مختلف در طول تاریخ می پردازد.
{tortags,246,5}
مطبوعات در ایران تاریخی پرفراز ونشیب را طی کردهاند. نزدیک به یک صدوهفتادسال از تاریخ نخستین روزنامه در ایران میگذرد؛ اما به نظر میرسد مسائل، نیازها، آسیبها و نفاط ضعف حوزه مطبوعات، همچنان دچار تسلسل تکرار یا دورمعیوب است. تاریخچه مطبوعات در ایران الف: مطبوعات در ایران از آغاز تا پیروزی انقلاب مشروطه ب: مطبوعات ایران از پیروزی انقلاب مشروطه تا شهریور ۱۳۲۰ ج: مطبوعات ایران ازسال ۱۳۲۰ تا سال ۱۳۳۲ د: مطبوعات ایران از سال ۱۳۳۲ تا پیروزی انقلاب اسلامی ه: مطبوعا ت ایران از پیروزی انقلاب اسلامی تا اکنون
{tortags,245,5}
مطبوعات در ایران نیز به وسیله دو برادر از اهالی فارس بنیاد گرفت، میرزا محمدصالح شیرازی و محمدجعفر ادیب شیرازی.[۲] اگر میرزامحمدصالح شیرازی را مدیر نخستین نشریهٔ فارسیزبان جهان در دوران محمدشاه قاجار بدانیم، باید از میرزا محمدجعفر ادیب نیز به عنوان اولین سردبیر یا دستکم معاون سردبیر اولین نشریهٔ به زبان فارسی یاد کنیم. این دو نفر به همراه میرزا اسدالله باسمهچی که او نیز زادهٔ فارس است، مثلث نشر روزنامه کاغذ اخبار، اولین نشریهٔ ادواری چاپی در ایران را تشکیل میدهند.
بنابراین نخستین مدیر روزنامه، نخستین سردبیر و نخستین چاپکنندهٔ روزنامه در ایران هر سه از استان فارس بودند. این سه تن تا سال ۱۲۵۶ ه.قـ. به روزنامهنگاری اشتغال داشتند.
بعد از انتشار روزنامه کاغذ اخبار، که به همت سهتن از اهالی استان فارس، به عنوان اولین روزنامه ایران به چاپ رسید؛ نخستین گام در انتشار مطبوعات در ایران برداشته شد.
{tortags,244,5}
در این مطلب فهرست کامل و جامعی از دانشنامهها (دایرةالمعارف) و آثار دایرةالمعارفگونه به زبان فارسی برای معرفی به شما درج نمودیم، به ترتیب تقریبی زمان نوشته شدن و انتشار این دانشنامه ها
لطفا به ادامه مطالب مراجعه نمایید
{tortags,243,5}
ایوان سرگئییویچ تورگنیف (به روسی: Ива́н Серге́евич Турге́нев) (زاده (۹ نوامبر ۱۸۱۸ در استان اریول، روسیه – درگذشته ۳ سپتامبر ۱۸۸۳ در بوگیوال؛ حوالی پاریس) رماننویس، شاعر و نمایشنامهنویس روس بود که نخستین بار توسط او کشورهای غربی با ادبیات روسی، آشنا شدند. آثار او تصویری واقعگرایانه و پرعطوفت از دهقانان روس و بررسی تیزبینانهای از طبقه روشنفکر جامعه روسیه که در تقلای سوق دادن کشور به عصری نوین بودند، ارائه میدهد[۱]. ایوان تورگنیف» Ivan Turgenev رمان نویس مشهور روسی در نهم نوامبر ۱۸۱۸ در «اورال» به دنیا آمد و در سوم سپتامبر ۱۸۸۳ در سن شصت و پنج سالگی درفرانسه درگذشت.او به یک خانواده اشرافی روسیه متعلق بود. اجدادش از شخصیت های معروف روس بودند. گفته شده سنگینترین مغز سالم جهان، متعلق به اوست که ۲۰۱۲ گرم وزن داشته است. پدر وی در ارتش روس مقام سرهنگی داشت. این مرد در سال ۱۸۲۰ وقتی «ایوان» دو ساله بود زن و سه پسرش را به اروپا غربی برد و به گردش در کشورهای این منطقه پرداخت. در بازگشت به روسیه «تورگنیف» مانند دیگر مَلاک زادگان روس در نزد استادان و آموزگاران مجرب تعلیم و تربیت یافت. او زبان روسی را خیلی دوست می داشت و همیشه از این که استادان، زبان مادری اش را به او یاد نمی دادند متاسف بود، اما سرانجام به وسیله یکی از دهقانان املاک پدر توانست یک کتاب روسی به دست آورد و با شوق بسیار بخواند. ایوان در شانزده سالگی به دانشگاه مسکو رفت. اما در سال ۱۸۳۵ او را به دانشگاه «سن پترزبورگ» منتقل ساختند. آنجا در رشته زبان شناسی به تحصیل پرداخت ودر این زمان احساس کرد که می خواهد چیز بنویسد و به نویسندگی بپردازد. او نخست با تقلید از یکی از آثار «بایرون» شاعر بزرگ انگلیسی یک قطعه شعر خوب سرود اما استادش بدون آن که او را رسوا سازد به او گفت: «فکر می کنم تو می توانی چیزی شوی»!و در این زمان تشجیع شد و در روزنامه ها آثار شعری خود از جمله «کاج کهن» را منتشر ساخت.
{tortags,242,5}
یحزقل عزرا معروف به حبیب لوی در ۱۲۷۵ ش در تهران به دنیا آمد و در سال ۱۹۸۴م در آمریکا فوت نموده و بنا به وصیتش در فلسطین اشغالی دفن گردید. پدرش استاد زرگر دربار مظفرالدین شاه و جد مادری اش حکیم یحزقل طبیب دربار ناصرالدین شاه بود. پدر بزرگ مادری او که عزرا یعقوب نام داشت
حبیب لوی مدرک پزشکی خود را از پاریس گرفته و سپس وارد ارتش شده و دندان پزشک مخصوص رضاخان گردید.
حبیب لوی از سال ۱۹۳۳ به بعد بارها به فلسطین سفر نموده و اقدام به خرید زمین و احداث خانه برای خانواده خود نمود. همچنین با تشویق بن صبی(صوی) که بعدها رئیس جمهور رژیم صهیونیستی گردید و با همکاری دکتر گلدبرگ فعالیت جدی در خصوص راه اندازی آژانس یهود ایران نمود. لوی همچنین به به درخواست بن گوریون اولین نخست وزیر صهیونیست ها مبادرت به ساخت یک هتل در بیت المقدس نمود که در سال ۱۹۸۱ افتتاح شد.
کارا کتاب صهیونیست و قاتلین یهودی اسرائیلی ( نسبت به مظلومین فلسطینی) را محکوم و منفور می شناسد
برای مطالعه انتقاد از کتاب های حبیب لوی و تاریخ یهود به ادامه مطالب مراجعه نمایید
{tortags,241,5}
پرویز تناولی (۳ فروردین ۱۳۱۶) مجسمهساز، نقاش، پژوهشگر و مجموعهدار ایرانی است. از وی به عنوان یکی از پیشگامان مکتب سقاخانه یاد میشود.[۱] وی از شناختهشدهترین هنرمندان ایرانی است.مجموعه مجسمههای «هیچ»، «دستها» و «قفل و قفس» در زمره معروفترین آثار پرویز تناولی قرار دارند. مجموعه مجسمههای «هیچ»، محبوبیت زیادی در حراجهای بینالمللی خرید و فروش آثار هنری دارد.از این روی، برخی از مجموعهداران هنری و مشهورترین موزههای جهان، اقدام به جمعآوری آثار پرویز تناولی برای مجموعههایشان کردهاند.مجسمهای از وی به نام پرسپولیس در سال ۱۳۸۷ با رکورد بیسابقه دو میلیون و ۵۰۰ هزار دلار در حراج کریستی به فروش رفت.پرویز تناولی همچنین کارشناس فرشها و بافتههای عشایری است
{tortags,240,5}
صفحه های سنگی فارسی، اسنادی تاریخی با ویژگی های منحصر به خود و متعلق به دوره ای بالغ بر نیم قرن (1340-1284ش) هستند که تلاش برای حفظ و نکهداری آن ها، وظیفه ای ملی و خدمتی فرهنگی است. مسیر تولید صنعتی و عرضه این صفحه ها، از ضبط تا توزیع، تهیه وارائه مدارک و مستنداتی را ناگزیر می ساخته که قابل اعتماد بودن و سندیت صفحه های سنگی را در قیاس با سایر اسناد تاریخی حتی لوله های فونوگراف (موجود در ایران)، افزون می سازد.
یک- صفحه های سنگی عمده ترین منابع شنیداری برای مطالعات زبان شناسی و گویش های مردم در مناطق گوناگون می باشند. مثلا آثار ضبط شده گویای آن است که گویش هنرمندان مقیم تهران در فاصله سال های 1290 تا 1320 شمسی، دچار تغییرات فاحشی شده است.
{tortags,239,5}
هنوز حساب کاربری ندارید؟
ایجاد یک حساب کاربری؟