منظومه هائی از ناظم حکمت

کتاب منظومه هائی از ناظم حکمت نوشته ناظم حکمت

خاطرات ژوكوند چه ميشد اگرقلم داوينچي مرادر روشنائيهاي زرفام خورشيدچين آفريده بود؟.. .كاش كوه پشت سرم كوهي كله قندي بود به شكل يكي ازكوه هاي چين. گلرنگ گونه ام كاش مي پژمرد، زرد ميشد… چشمانم شكل ازبادامي مي گرفت خنده بر لبانم كاش مي افسرد رنگ از سرچشمه ي جانم مي گرفت درد ميشد… شايد آنگاه مي توانستم درآغوش آن دور افتاده باز بگردم چين را ديار به ديار