دانلود کتاب شاهنشاهان و سنتهای ایرانیان اثر علیرضا شاپور شهبازی
دانلود کتاب شاهنشاهان و سنتهای ایرانیان اثر علیرضا شاپور شهبازی
سالار قوم ایرانی از دیر باز برگزیده خداوند بشمار میرفته است ، و تنها نگاهی کوتاه به سرگذشت نیاکانمان ، این حقیقت را به نیکی مینمایاند. سمهزار سال پیش، در روز گاریکه پدران ما پیرامون سند و خوارزم، در سرزمین مقدس آریان ویج می زیستند سرور هر گروه قومی و امیر هر ناحیه ای را کوی میخواندند که در زبان فردوسی کی شده است ، و آن نام دیگریست که بر فرمانروایان ایران (شرقی) داده اند، چنانکه کی قباد و فرزندان وی تا گشتاسب و اسفندیار را گویان گیان خوانده اند .
چنان مینماید که بهنگام کشورداری مادها ، واژه خشاينييه ) – شاه ) و خشایتی به جنایتی آنام – شاه شاهان، شاهنشاه ( رایج شد، و کورش بزرگ و جانشینانش آنرا پذیرفتند ، و از آن پس این عنوان لقب رسمی خروان ایرانی بود تا آنکه ساسانیان بر افتادند، و چندی – در روزگار پهلوانان بزرگ استقلال ملی ایران : خاندان بویه و فرزندان سامان – باز آن لقب زنده شد، تا اینکه در این سه بهنگام فرمانروایی سردار ایران برست، رضاشاه بزرگ ، دوباره جان و معنی گرفت .
امروز جهانیان با شنودن نام ایران ، بی درنگ بیاد شاهنشاه این مرز و بوم می افتند ، و بستگی این میراث مقدس با همه شئون ملی و اجتماعی ما بر همگان آشکار گشته است. در کهنترین سند تاریخ ایران ، یعنی اوستای کهن ، از دو دسته فرمانروایان ایران (شرقی) نام میرود : خاندان افسانه ای پیشدادی که از کیومرث یا هوشنگ آغاز میشود و به گرشاسب پایان مییابد، و دودمان کیانی – که یکلی تاریخی است ، و پادشاهان نواحی مشرق ایرانشهر، از کیقباد تا گشتاسب را شامل میشود و پس از آن با تاریخ هخامنشیان آمیخته می گردد.
این کیانیان – که گویا میان ۹۰۰ و ۷۵۰ ق. م. ، در ایران خاوری فرمانروایی داشتند در تاریخ شاهنشاهی ما مقامی بس ارجمند دارند، و بسیاری از آداب و رسوم ایرانی را بدانان نسبت داده اند. در همه این ادوار پادشاهی و شهریاری عطیهای ایزدی و مقدس بود که تنها به یک ایرانی نژاد آزادتبار و بلند منش تعلق میگرفت، و هیچ بیگانه ای نمیتوانست بدان دست یازد .
از آن جهت بدین فرمانروایان ، عطیه ای چنان والاگهر داده شد که همه براه راستی رفتند، از دروغ و بیوفائی پرهیختند، برازندگان را بر کشیدند، یزدان بی همتای را ستودند ، از میهن دفاع کردند. و بدان را دشمن داشتند و دین مزدیسنا و پشتیبانی از مردم را آیین خود ساختند . بد دوره تاریخی هخامنشیان که گذر کنیم، در می یابیم که شاهنشاهان و ایرانیان ، شهریاری را عطیه ای ایزدی می دانستند. از سنگ نوشته های هخامنشی بخوبی بر می آید که شاهنشاه نماینده خدای بزرگ اهورمزدا، بر روی زمین بود و تنها بخواست اهور مزدا بود که کسی بر تخت سلطنت تکیه میتوانست زد ، و فرمانروائی میتوانست کرد.
برای خرید کتاب شاهنشاهان و سنتهای ایرانیان نسخه چاپی اینجا کلیک نمایید و برای دانلود رایگان به ادامه مطلب مراجعه نمایید.
