دانلود کتاب زن در دوه قاجار اثر بشری دلریش
دانلود کتاب زن در دوه قاجار اثر بشری دلریش
اكثر ازدواجها نیز، علی الخصوص در خاندانهای اشرافی به دلیل قابل اعتماد بودن اشخاص و به منظور استحکام بخشیدن به علائق فامیلی و حفظ اصالت خانوادگی در محدوده خویشاوندان صورت می گرفت. بنابراین دختران و پسران تقریباً هیچ گونه اختیاری در برگزیدن همسر آینده خود نداشتند و حتی اغلب هنگامی که هنوز در گهواره بودند آنان را برای هم نامزد می کردند و با رسیدن به سن بلوغ و یا اندکی پیش از آن به عقد یکدیگر در می آوردند.
از طرفی، بی تجربگی حرمت نهادن به والدین، و گاه فقدان احساس جنسی در دختران و پسرانی که هنگام ازدواج به بلوغ کامل نرسیده بودند، از جمله دلایل عدم اختبار کامل زوجین در امر ازدواج بود. رایج ترین شکل ازدواج، عقد دائم بود مطابق شرع، مرد می توانست تا چهار زن عقدی داشته باشد و در صورت مرگ با طلاق یکی از آنها، باز قادر بود که زن دیگری را جایگزین وی کند .
عدم تناسب جمعیتی و کثرت زنان بر مردان بیماری و یا پیر شدن سریع زنان به خاطر زایمانهای مکرر و فقدان بهداشت مصالح سیاسی و قومی، میل مردان ثروتمند و متمول به کام جویی با این دیدگاه که زن جوان، مرد پیر را جوان میکند، و داشتن حرمسرا و زنان متعدد نشانه شوکت و ثروت مرد است خود به خود نظام چندزنی را توجیه می کرد. افزون بر اینها، فرزندان بسیاری که از رهگذر این ازدواجها متولد می شدند می توانستند مایه غرور افراد شوند.
از سوی دیگر، دختران و بیوههایی که به دلایلی از ازدواج بازمانده بودند، بی میل نبودند به همسری مردی تن در دهند که همسر با همسران دیگری نیز داشت. در حقیقت دختر یا بیوه ای که از ازدواج محروم می ماند محکوم به تحمل ملامتهای بسیار بود. از دیگر شیوه های رایج ازدواج ازدواج موقت با صیغه کردن دختران و زنان بر اساس قرارداد و توافق بود. بدین طریق زن و مرد به مدت معینی که از یک ساعت تا نود و نه سال را شامل میشد با هم سپری می کردند.
صیغه نود و. نه ساله نوعی ترفند بود و هنگامی صورت میگرفت که مرد چهار زن عقد دائمی داشت و از لحاظ شرعی مجاز به عقد زن دیگری نبود. در این گونه ازدواج مرد ملزم نبود که حتماً مدت قرارداد را به اتمام برساند بلکه هر وقت که مایل بود میتوانست پیش از انقضای مدت ،قانونی از زن صیغه ای خود جدا شود و با پرداخت مبلغی به عنوان مهریه خود را از قید او آزاد سازد. کودکانی که از طریق این ازدواجها به دنیا می آمدند، از جمله فرزندان مشروع محسوب می شدند و تربیت آنها را پدر به عهده می گرفت.
البته چنانچه پدر مایل به نگهداری آنان در خانه خود ،نبود متناسب با دارایی خود مستمری لازمی در حد نیاز پیش بینی میکرد و صرف مراقبت از آنها می نمود. به همین دلیل زن صیغه ای تا مدتی پس از جدایی از همسرش حق ازدواج مجدد را نداشت تا در طی آن مدت معلوم شود که آیا وی در انتظار فرزندی هست یا خیر فرزندان زنان صیغه ای از حق الارث مساوی با فرزندان زنان دائمی برخوردار بودند. مردان معمولاً در مسافرتها و یا جنگها که از روی ناچاری به ولایات دور دست می رفتند و زن دائمی خود را به همراه نمی بردند زن صیغه ای می گرفتند در مشهد به دلیل فراوانی ،زائران بازار صیغه کردن پر رونق بود. در تهران دلالان این ازدواجها، به سراغ خارجیان نیز می رفتند .
برای خرید کتاب زن در دوه قاجار نسخه چاپی اینجا کلیک نمایید و برای دانلود رایگان به ادامه مطلب مراجعه نمایید.
